Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Μήπως πάσχετε από Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή;

      Μήπως πάσχετε από ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή και δεν το ξέρετε; Μήπως νομίζεται ότι σας φταίνε οι κοινωνικές συνθήκες ενώ σε εσάς βρίσκεται το πρόβλημα; Το παρακάτω άρθρο ενημερωτικής παραπλάνησης, γράφτηκε για να σας κάνει να πιστέψετε ότι ενημερώνεστε, όπως ακριβώς γίνεται με σχεδόν τα περισσότερα 'ενημερωτικά' άρθρα του είδους του, στα μέσα μαζικής αποβλάκωσης.    
    Η 'ψυχική διαταραχή' λοιπόν που πλήττει κυρίως της χώρες του Δυτικού Πολιτισμού, και εξαπλώνεται επικίνδυνα με πολύ σοβαρές έως και θανατηφόρες συνέπειες παντού πλέον στον πλανήτη, ονομάζεται 'Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή' (ΜΑΔ). Major AntiCapitalistic Disorder (MAD) DSM- $ imaginary edition.
    Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: Η ΜΑD μπορεί να εμφανιστεί στον οποιονδήποτε ανά πάσα στιγμή στην ζωή ενός ανθρώπου, όπου και εάν βρίσκεται. ΜΑD στην Αμερική, ΜΑD στην Ευρώπη, ΜΑD στην Αυστραλία, ΜΑD σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά τα περισσότερα κρούσματα φαίνεται να βρίσκονται στην Αργεντινή και στην Ελλάδα.

Υποσημείωση: Παρεμφερείς ονομασίες για την ίδια 'ψυχική διαταραχή' είναι ο εξίσου αντιεπιστημονικός όρος 'Κλινική ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή' ή αλλιώς 'Ενδογεννής ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή'. Η λέξη 'κλινική' χρησιμοποιείται για να τονίσει το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε μια κλινική εξέταση που να αποδεικνύει την εν λόγο διαταραχή, αλλά ενίοτε χρειάζεται ακούσιος εγκλεισμός σε ψυχιατρική κλινική για την αντιμετώπισή της (διότι έχει γίνει της μόδας να μιλάμε για την 'ψυχή' και να πηγαίνουμε τους άλλους στα 'ιατρικά κέντρα). Η λέξη 'ενδογενής' χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι τα αίτια βρίσκονται εντός του οργανισμού, σε ανύπαρκτα γονίδια που κανένα ως τώρα τεστ DNA δεν μπορεί να εντοπίσει. Και συνεχίζουμε με την ενημερωτική παραπλάνηση...
  Αισιόδοξα στοιχεία μας έρχονται από την πολιτική και από την βιομηχανία- μαφία φαρμάκων. Πολιτικοί και φαρμακοβιομήχανοι παρουσιάζουν ανοσία στην ΜΑD. Ελάχιστοι που εργάζονται σε αυτούς τους δυο τομείς φαίνεται να είναι MAD, αλλά φυσικά και αυτοί κάνουν τις απαιτούμενες θεραπείες που επιβάλουν μετά στον γενικό πληθυσμό.
   Οι επιστήμονες αγνοούν για άλλη μια φορά τα πραγματικά αίτια και αυτής της διαταραχής, και για να μην παραδεχτούν ότι δεν είναι και τόσο ειδικοί όσο θέλουν να πιστεύουμε, αλλά και για να τους εμπιστευτούμε να μας θεραπεύσουν αποφάσισαν και πάλι ότι το πετυχημένο εμπορικά σλόγκαν των ηλίθιων, ότι για όλα όσα μας συμβαίνουν ευθύνεται ο οξύμωρος συνδυασμός γενετικών, βιολογικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων! Λίγο από όλα δηλαδή.Δηλώνουν ότι:'Το αισιόδοξο είναι ότι δεν χρειάζεται να γνωρίσουμε τα αίτια για να θεραπευτείτε. Αρκεί να τα συμφωνήσουμε μεταξύ μας να μοιράζουμε την πίτα του κέρδους και όλα θα πάνε καλά για όλους μας έτσι. Και για εσάς και για εμάς.' Σας προτρέπουν να διαβάστε τα διαγνωστικά κριτήρια της ΜΑD για να ενημερωθείτε παραπλανητικά και να αναζητήσετε θεραπεία στους ίδιους.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΆ ΚΡΙΤΗΡΙΑ MAD

Α. Οι πάσχοντες πρέπει να έχουν τουλάχιστον 5 ή και περισσότερα από τα παρακάτω:

-Χρόνια ανεργία ή/και ανασφάλιστη 6-7 ήμερη δουλεία άνω των 8 ωρών ημερησίως, χωρίς ρεπό, επιδόματα, λοιπά εργασιακά δικαιώματα ή/και χρηματικές απολαβές.
-Αίσθημα ότι είναι λάθος να εργάζονται και τις Κυριακές, να έχουν δύο- τρεις εργασίες ή απολύτως καμία, έναντι μόνο μιας που συνήθιζαν ή θεωρούσαν παλαιότερα ότι έπρεπε να κάνουν.
-Αίσθημα ότι δεν δουλεύουν για να ζήσουν, απλώς επιβιώνουν για να δουλεύουν για να μπορούν να συνεχίσουν να επιβιώνουν.
-Προβλήματα μνήμης στο τι σημαίνει εργασία, ευτυχία, ξεγνοιασιά.
-Υπερβολική ενασχόληση με θέματα που σχετίζονται με χρήματα, και έλλειψη ενδιαφέροντος για τέχνη, δημιουργία, επιστήμες, ποιότητα ζωής, φύση, ταξίδια, διακοπές κ.α.
-Διαρκής αίσθημα ότι βιώνουν έναν εφιάλτη από τον οποίο όμως δεν μπορούν να ξυπνήσουν.
-Αγωνία και φόβος για ένα χειρότερο ακόμα μέλλον. Σκέψεις του τύπου ‘μα πόσο πιο χάλια μπορούν να γίνουν τα πράγματα’ ή ‘Έχει πάτο αυτό το πηγάδι’;
-Έντονα αισθήματα απομόνωσης και αποξένωσης που δεν προϋπήρχαν.
-Αίσθημα καταπίεσης του ελεύθερου λόγου και λογοκρισίας κυρίως του γραπτού.
-Φοβίες για σωματικές, λεκτικές και ψυχολογικές επιθέσεις προς τους ίδιους εξαιτίας σεξουαλικού προσανατολισμού, φυλής, εθνικότητας, θρησκευτικών πεποιθήσεων και φύλλου.
-Τάσεις για συμμετοχή σε συλλογικές δραστηριότητες κυρίως αντιρατσιστικού & αντιφασιστικού χαρακτήρα.
-Αύξηση ενδιαφέροντος στα ανθρώπινα δικαιώματα και διεκδίκησης αυτών.
-Τάσεις αμφισβήτησης των κρατικών συστημάτων καταστολής, έλλειψη συμμόρφωσης σε αυτά, ακόμα και λεκτικές ή σωματικές αντιπαραθέσεις με αυτά σε δημόσιους χώρους.
-Περιέργεια ή και ενδιαφέρον ενημέρωσης για άλλες μορφές κοινωνικών συστημάτων, ή μη-οικονομικών συστημάτων, ακόμα και επαναστατικές ιδέες για κατάργηση του κράτους κ.α (πολύ σοβαρό σύμπτωμα αυτό).
-Περιστασιακή ή πιο συστηματική άρνηση αποπληρωμής καινούργιων φόρων.
-Τάσεις ή/και πράξεις μετανάστευσης.
-Κατάντια και ξεπεσμός σε παράνομα ή/και νόμιμα ψυχοτρόπα, με συνταγή εμπόρου του δρόμου ή κυριλέ εμπόρου με ιατρική ποδιά.
-Θάνατος από (αυτοκτονία, πυροβολισμό από αστυνομικό, μαχαίρωμα μισθοφόρου φασίστα, χτύπημα κεφαλιού σε ζαρντινιέρα κατά την διάρκεια πορείας, σύγχρονης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, υποσιτισμού και έλλειψης στέγης, πρόσθετων χημικών ουσιών σε τρόφιμα, εργαστηριακών ιών και χρόνιων σοβαρών ασθενειών, παράνομων και νόμιμων ψυχοφαρμάκων, καθώς και ηλεκτροσόκ).

Β. Όλα τα παραπάνω συμπτώματα δεν πρέπει να οφείλονται σε καμία βιολογική/ γενετική ασθένεια/αρρώστια, για να μπορέσουν να θεωρηθούν 'ψυχική διαταραχή'. Παραδόξως οι θεραπείες της είναι σχεδόν αποκλειστικά βιολογικές (παρότι ΔΕΝ είναι βιολογική κατάσταση).

Γ.Τα κριτήρια της 'Μείζον ΑντιΚαπιταλιστικής Διαταραχής' δεν θα πρέπει να αποτελούν κριτήρια για την 'Μείζον ΑντιΦασιστική Διαταραχή'.

Δ.Για δωρεάν διάγνωση αλλά ακριβοπληρωμένες 'θεραπείες' μην διστάσετε να απευθυνθείτε σε ψ- επαγγελματία.

Επισήμανση: το ‘ψ’ σημαίνει ψεύτης και ψωνάρα επαγγελματίας. Ενίοτε και ψυχοπαθής- επαγγελματίας.

ΣΥΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ

  Η συγκεκριμένη 'ψυχική διαταραχή' σπάνια εμφανίζεται μόνη της αλλά παρουσιάζει ισχυρό συσχετισμό με μία ή/ και περισσότερες από τις παρακάτω 'ψυχικές διαταραχές': Διαταραχή Έλλειψης Παιδείας ή αλλιώς Διαταραχή Ελεγχόμενης Παιδείας (ΕΠΔ), Διαταραχή Νεποτιστικού Συνδρόμου (ΝΣΔ), Διαταραχή Οικογενειοκρατίας (ΟΔ), Διαταραχή Άγνοιας Κοινωνικοοικονομικών Συστημάτων (ΑΚΣΔ), Μείζον Διαταραχή Προπαγάνδας των ΜΜΕ (ΜΠΜΔ), Διαταραχή Ψυχιατρικής Βίας & Εγκλεισμού (ΨΒΕΔ). Επίσης παρουσιάζει συ νοσηρότητα με διαταραχές προσωπικότητας όπως την: Κομμουνιστική Διαταραχή Προσωπικότητας, την Σοσιαλιστική Διαταραχή Προσωπικότητας, την Αναρχική Διαταραχή Προσωπικότητας, την Πλάνο-Αφροδίτη Διαταραχή Προσωπικότητας κ.α.

ΘΕΡΑΠΕΊΑ

    Η θεραπεία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, γιαυτό και πολύ παράλογα την αντιμετωπίζουμε με βιολογικούς τρόπους, με τα πανίσχυρα 3ης και τοξικότερης γενιάς αντικαπιταλιστικά ψυχοτρόπα- δηλαδή με χημικά ναρκωτικά, που δεν θεραπεύουν απολύτως τίποτα φυσικά και αυτά όπως και όλα τα προηγούμενα αλλά λειτουργούν αποτελεσματικά!
   Οι αντικαπιταλιστικά διαταραγμένοι χωρίζονται σε ήπιας, μέτριας και βαριάς μορφής 'περιστατικά', και η εν λόγο διαταραχή φαίνεται να είναι εξελισσόμενη/ εκφυλιστική, δηλαδή να επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
   Στην ήπιας μορφής δυστυχώς εμφανίζονται αρκετά κρούσματα σε εφηβικές ηλικίες σε εφήβους με έναν ή και περισσότερους συγγενείς 1ου βαθμού που πάσχουν από την ίδια διαταραχή. Να τονίσουμε εδώ ότι αυτό θεωρείται ένδειξη γενετικών αιτιών της διαταραχής, και όχι επίκτητων παραγόντων.
 Στην μέτριας έντασης εκδήλωση της διαταραχής, οι «αντικαπιταλιστικά διαταραγμένοι» παρουσιάζουν «συμπτώματα» άρνησης ιδιωτικοποίησης δημόσιων παραλιών, δυσκολίες και άρνηση αποπληρωμής φόρων και συνθημάτων σε τοίχους ‘δεν πληρώνω - δεν πληρώνω’, όπως και ατελείωτες ώρες ταβανοσκόπησης εξαιτίας ανεργίας και έλλειψης χρημάτων για λοιπές δραστηριότητες. Επιπλέον μπορούν να παρουσιαστούν και περιστασιακές σωματικές εκδηλώσεις όπως: Συχνά γουργουρίσματα στο στομάχι διότι τρώνε πολύ λιγότερο από ότι συνήθως.
   Μερικοί 'διαταραγμένοι' ενώ πλέον δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες ή κάνουν και 2 δουλειές έναντι 1 που συνήθιζαν, παραπονιούνται ότι αισθάνονται σωματική εξάντληση και στρέφονται σε πολυβιταμίνες με ελάχιστη ή/και καθόλου βελτίωση.
   Δυστυχώς όλο και περισσότερο αυξάνεται ο αριθμός των περιπτώσεων που 'νοσούν' βαριά από 'Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή'. Στις πιο ακραίες τις εκδηλώσεις οι 'Ψυχικά διαταραγμένοι' παρουσιάζουν συμπτώματα όπως το να απεργούν, διαμαρτύρονται, πηγαίνουν σε πορείες, αρθρογραφούν ενημερωτικά άρθρα, έχουν δημόσιο λόγο και επιρροή, ξεσηκώνουν τρίτους να αντιδράσουν, συμπαραστέκονται σε συνανθρώπους τους, οργανώνουν ή/και συμμετέχουν σε αντιρατσιστικά αντιφασιστικά φεστιβάλ, και υποστηρίζουν ότι η 'Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή' είναι και αυτή μια κατασκευασμένη 'αρρώστια' όπως όλες μα όλες οι λεγόμενες 'ψυχικές διαταραχές'. Πιστεύουν ότι οι ανθρώπινες συμπεριφορές και συναισθήματα 'ιατρικοποιούνται' και παρουσιάζονται ως οργανικά 'συμπτώματα' αρρώστιας για ακόμα μια φορά, και ότι η 'διάγνωση' αυτή δεν υφίσταται ως αληθινή οργανική νόσος, αλλά 'κατασκευάστηκε' ως έτσι, για να καλύψει ακόμα ένα νοσηρό κοινωνικό φαινόμενο.
   Αυτές οι μη αποδεκτές από τα καπιταλιστικά κράτη συμπεριφορές, δεν είναι τίποτα παραπάνω από 'συμπτώματα' της 'Ψυχωσικού Τύπου ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή'.
    Για πλήρη αφαίρεση όλων των νομικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων, διότι ο νόμος σε αυτές τις περιπτώσεις ορίζει με ασάφεια ότι όταν ο «άρρωστος πιθανόν να αποτελεί άμεσο κίνδυνο για τον εαυτό του ή για τους άλλους» τότε «νοσηλεύεται» για «το καλό του και το καλό των άλλων». Επειδή λοιπόν στην «Ψυχωσικού τύπου ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή» οι νοσούν τες έχουν ήδη βλάψει τον εαυτό τους με το να μην δέχονται ότι νοσούν σοβαρά και χρήζουν οπωσδήποτε θεραπείας με ψυχοτρόπες ουσίες, επειδή επίσης έχουν αρχίσει να βλάπτουν και άλλους κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι το ίδιο το Καπιταλιστικό σύστημα αλλά και το κάθε κράτος επωφελείται από ανύπαρκτες διαταραχές της ψυχής- της άυλης πλευράς του εαυτού μας, οι οποίες αντιμετωπίζονται από τους γιατρούς με βιολογικά μέσα, και επειδή πιθανόν να φτάσουν σε ακρότητες όπως σθεναρή αντίσταση στον νομισματικό θεσμό ή/ και διαδηλώσεις!,- γιαυτό η ακούσια νοσηλεία σε αυτά τα στάδια είναι επιβεβλημένη και μη- αμφισβητήσιμη ως προς την χρησιμότητά της, την αποτελεσματικότητα αλλά το ανήθικο της υπόβαθρο.
  Σταθερή διαχρονική αξία για πλήρη καταστολή πάσης φύσης 'ψυχικής διαταραχής', παραμένει το ηλεκτροσόκ. Ο αριθμός των ηλεκτροσόκ προσαρμόζεται ανάλογα με την βαρύτητα του κάθε 'αντικαπιταλιστικά διαταραγμένου περιστατικού'.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕς ΘΕΡΑΠΕΙΕς

  Πνευματιστές, γκουρού, κληρικοί, μάνατζερ της βιομηχανίας κρέατος και ζάχαρης, καπνοβιομήχανοι, καφετζούδες/χαρτορίχτρες και όλα τα συναφή συμμετέχουν και αυτοί ενεργά στην καταπολέμηση της ΜΑD. Αντί να αμφισβητούν την ύπαρξη της διαταραχής ως αληθινή/οργανική αρρώστια, απλά διαφωνούν με τους τρόπους θεραπείας της και αυτό ενισχύει την πεποίθηση ότι όντως υφίσταται ως οργανική νόσος, ενώ συνεχίζουν και αυτοί να την αποκαλούν διαταραχή της ψυχής. Προτείνουν τις δικές τους εναλλακτικές θεραπείες καθώς έχουν πειστεί ότι και αυτοί μπορούν να κερδοσκοπήσουν θεραπεύοντας την (ΜΑD).
   Όμως οι επαγγελματίες ψυχικών διαταραχών ως οι αμφισβητήσιμοι ειδικοί επιμένουν ότι: Η 'Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή' δεν είναι ντροπή είναι αληθινή 'αρρώστια' όπως οι οργανικές αρρώστιες, αλλά για κάποιον παράλογο λόγο την αποκαλούν 'ψυχική διαταραχή'. Ακριβώς όπως ένας άνθρωπος με υποθυρεοειδισμό χρειάζεται την καθημερινή δοσολογία συνθετικής ορμόνης προσαρμοσμένη στις ατομικές του ανάγκες και με εργαστηριακές εξετάσεις για σωστές μετρήσεις, έτσι ακριβώς χρειάζεται και ένας άνθρωπος με αντικαπιταλιστική διαταραχή τις χημικές ουσίες που δεν υπάρχουν στον οργανισμό του να τις προσθέτει καθημερινά για να αλλοιώνει τα φυσιολογικά επίπεδα ορμονών του εγκεφάλου του σε δοσολογίες ολόιδιες για όλους για μεγαλύτερη ευκολία των γιατρών που τις χορηγούν.    
   Επίσης είναι αναγκαίο να πιστεύει ότι προσθέτει συνθετική μορφή της σεροτονίνης για καλύτερα αποτελέσματα πλασέμπο και όχι νευροτοξίνες, και να μην αναρωτιέται ποτέ, πως ο 'γιατρός' του μετράει τα επίπεδα εγκεφαλικών βλαβών που με τα ψυχοτρόπα προκαλεί, χρησιμοποιώντας την όραση του και μόνο. Στις 'ψυχικές διαταραχές' η τυφλή εμπιστοσύνη στον 'ρόλο του ειδικού' είναι το κλειδί της επιτυχημένης θεραπείας.
   Ψυχολόγοι, σύμβουλοι ψυχικών διαταραχών και οι ψευδογιατροί ψυχίατροι που ενώ σπούδασαν για το σώμα δηλώνουν ότι ειδικεύονται στην ψυχή!- επιτέλους συμφωνούν απόλυτα και συνεργάζονται όλο και πιο αρμονικά καθώς είναι πλέον ενωμένοι με ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με τις φαρμακευτικές. Δίνουν όλοι τους όρκο σημαντικό βαρύ σαν ιστορία. Έναν όρκο που δεν νοούνται να παραβιάσουν.

ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΤΟΥ ΥΠΟΚΡΙΤΗ: 

   «Ορκίζομαι στο Καπιταλιστικό σύστημα, στον Φασισμό, στο νομισματικό θεσμό, στο φαρμακευτικό λόμπι, στην κερδοσκοπία και την υστεροφημία, ότι θα προάγω την ασθένεια, την αρρώστια και στην ψυχική διαταραχή.
     Να μεταδίδω τις γνώσεις μου στις ψυχικές διαταραχές στους εγγεγραμμένους μαθητές μου που πήραν και αυτοί αυτόν τον όρκο, αλλά και σε κάθε ένα που θα βρω μπροστά μου, έναντι αδρών χρηματικών ποσών οποιουδήποτε νομίσματος ή/και ράβδους χρυσού για δική τους διευκόλυνση, παρότι προτιμώ το ευρώ και το δολάριο.   
    Και όταν χρειάζομαι ακόμα παραπάνω χρήματα, ο κάθε πελάτης μου που θα αποκαλώ ασθενή μου, άρρωστο μου ή/και ψυχικά διαταραγμένο μου, από εδώ και στο εξής, να μοιράζεται μαζί μου τα δικά του χρήματα.
   Θα χρησιμοποιώ τις Καπιταλιστικές θεραπείες για να προκαλέσω σοβαρές οργανικές βλάβες, σύμφωνα με την κρίση των μάρκετινγκ μάνατζερς της φαρμακευτικού λόμπι, αλλά και με τη δύναμη που μου παρέχουν οι νόμοι του κράτους. Θα δίνω όσα περισσότερα τοξικά και θανατηφόρα φάρμακα μπορώ χωρίς κάποιος να μου το ζητήσει, και θα κάνω υποδείξεις σε όσους περισσότερους μπορώ να τα λάβουν από μόνοι τους. Θα τα επιβάλω όπου και όσο μπορώ. Ομοίως θα πράττω και με το ηλεκτροσόκ, τους ζουρλομανδύες και τον εγκλεισμό.
   Παρομοίως θα προκαλώ γενετικές μεταλλάξεις σε έμβρυα και εκτρώματα της φύσης αφού θα έχουν γεννηθεί, καθώς θα τα χορηγώ και σε εγκύους. Θα εφαρμόζω χημική λοβοτομή αλλά δεν θα χρησιμοποιώ παγοκόφτη,-  θα παραχωρώ την εργασία αυτή σε ειδικούς λοβοτομηστές του παγοκόφτη.
    Θα εισβάλλω στα σπίτια με την επιβολή της αστυνομίας, για να μεταφέρονται οι βαριά άρρωστοι σε κρατικές ή και ιδιωτικές καπιταλιστικές φυλακές ασφαλείας που θα ονομάζω κλινικές ψυχικών διαταραχών από εδώ και στο εξής, και θα μετέχω σε όποια εσκεμμένη βλάβη και φθορά μπορώ, κυρίως σε γενετήσιες πράξεις με γυναίκες και άνδρες και παιδεραστικές και σαδομαζοχιστικές υποτάσσοντάς τους όλους σε δούλους καθώς είμαι ο αφέντης ή η αφέντρα παντού και πάντα. Και όσα τυχόν βλέπω ή ακούω κατά την διάρκεια της καπιταλιστικής θεραπείας ή και πέραν των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων στην καθημερινή μου ζωή, όλα αυτά θα τα κοινοποιώ, καθώς τα θεωρώ δημόσια θέματα. Θα πράττω την απόλυτη διαφάνεια και δημοσιοποίηση σε κάθε προσωπικό δεδομένο.
   Αν τηρώ πιστά αυτόν τον όρκο και δεν τον παραβώ, θα χαίρομαι πάντοτε υψηλό κοινωνικοοικονομικό στάτους ανάμεσα στους ανθρώπους για την ζωή και την τέχνη μου. Αν όμως τον παραβώ και επιορκήσω, ας έρθει η φαρμακευτική μαφία να με ξαναβάλει στον ίσιο δρόμο.»

Ο όρκος του Υποκριτή, σε περίληψη περιορίζεται σε 2 μόνο πολύ βασικές ανήθικες και αντιδεοντολογικές αρχές:
A) 'Πρώτα κάντε όσο περισσότερο κακό μπορείτε'.
B) 'Η θεραπεία πέτυχε, ο 'ψυχικά διαταραγμένος' πέθανε'.

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ & ΑΥΤΟΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ:
  
   Υποκινούμενες ομάδες ασυνάρτητων και κομπλεξικών ατόμων, δημιουργούνται με στόχο να σας παρακινήσουν να στιγματίζεστε και να στιγματίζεται τους γύρω σας με την αντικαπιταλιστική διαταραχή, καθώς και να ζητάτε χάπια από τους γιατρούς και να τα προτείνεται στους άλλους. Πανό, μπλουζάκια, κονκάρδες, φυλλάδια και όλα τα συναφή με το σύνθημα 'Ναι πάσχω και εγώ από Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή', καταλύουν τους δρόμους όλων των πόλεων. Επίσης δημιουργούνται ομάδες αυτοβοήθειας, τηλεφωνικές γραμμές δήθεν στήριξης, δωρεάν Ευγονιστικές ψυχομετρίες, για την 'Μάχη κατά του MAD'.
   Στο αποκορύφωμα όλων αυτών, μια χαπακωμένη και άκρως αποβλακωμένη 'ειδικός' που βρίσκεται σε παραλήρημα και νομίζει ότι πάσχει και αυτή από ΜΑD, διότι έτσι της έχουν πει να λέει!- σας παροτρύνει να μιλάτε 'ανοιχτά' για το 'πρόβλημά' σας, όπως εκείνη,- για να διαδοθεί ακόμα περισσότερο όλη αυτή η παράνοια.
  Απόσπασμα από την συνέντευξη της θα διαβάσετε στον παρακάτω άχρηστο σύνδεσμο, από το περιοδικό New York TimeLies. Για περισσότερη ενημερωτική παραπλάνηση και βιοαρλούμπες, διαβάστε και τους υπόλοιπους άχρηστους συνδέσμους που ακολουθούν.

'ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:

New York TimeLies: Συνέντευξη με μια επαγγελματία ψυχικών διαταραχών που πάσχει από την εφ όρου ζωής ψυχικής διαταραχή της (MAD). 'Ναι (παραδέχεται δημόσια), πάσχω και εγώ από Μείζον ΑντιΚαπιταλιστική Διαταραχή. Είμαι MAD'.
ΔΣΜ $ φανταστική έκδοση- (Διαδίδουν Συστηματικά ψυχικούς Μύθους). H 'Βίβλος’ των Κατασκευασμένων ψυχικών Διαταραχών & των Καπιταλιστικών τους Θεραπειών.
ΦρίκηΠαιδεία: O αυθεντικός όρκος του Υποκριτή

της Ιωάννας Νόρη


Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΜΕΘΟΡΙΑΚΗς ΔΙΑΤΑΡΑΧΗς ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ & ΣΥΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑς ΜΕ ΜΑΝΙΟΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΤΥΠΟΥ 2 (ΥΠΟΜΑΝΙΑς).


   Το κύριο χαρακτηριστικό της Μεθοριακής Διαταραχής Προσωπικότητας, είναι η αστάθεια στις διαπροσωπικές σχέσεις, στην αυτοεικόνα, στο συναίσθημα, αλλά και ξεκάθαρη παρορμητικότητα η οποία εκφράζεται ποικιλοτρόπως. Με ξεκίνημα από την εφηβεία συνήθως, τα άτομα με την διαταραχή αυτή παρουσιάζουν μια σειρά από προβληματικές συμπεριφορές, από τις οποίες δεν έχουν τον έλεγχο να αλλάξουν έστω και εάν υπάρχει επίγνωση ότι οι ίδιες αυτές συμπεριφορές τους ταλαιπωρούν και προκαλούν προβλήματα στους άλλους γύρω τους.
   Χαρακτηριστικό όλων των διαταραχών προσωπικότητας ανεξαιρέτως, είναι η ακαμψία στην δομή της προσωπικότητας, αλλά και η σταδιακή επιδείνωση των συμπεριφορών που τις αποτελούν, με κορύφωση στις ηλικίες από 40+, και μικρή αλλά αισθητή αποκλιμάκωση μετά την ηλικία των 65+ περίπου.
Σημείωση: Οι διαταραχές προσωπικότητας χαρακτηρίζονται από τάσεις ελέγχου και εξουσίας στους άλλους, καθώς ασκούν λεκτική ψυχολογική ή/και σωματική βία τόσο στο στενό τους περιβάλλον αλλά και έξω από αυτό. Όλες οι εγκληματολογικές περιπτώσεις, από τους κλασσικούς μικροκλοπείς, τους εκβιαστές, τους βιαστές, έως και τους κατά συρροή δολοφόνους, βρίσκονται κάπου εντός του φάσματος των λεγόμενων διαταραχών προσωπικότητας. Τα αίτια των διαταραχών προσωπικότητας είναι στον ψυχισμό, δηλαδή δεν είναι βιολογικά δεν έχουν ιατρικό/βιολογικό υπόβαθρο. Η εξέταση των ατόμων που πληρούν τα κριτήρια γίνεται από κλινικούς και δικαστικούς ψυχολόγους με ψυχομετρικά τεστ, αξιολόγηση συμπεριφοράς και προφορική εξέταση.

ΜΑΝΙΟΚΑΤΆΘΛΙΨΗ ΤΎΠΟΥ 2 (ΥΠΟΜΑΝΙΑ)

   Η Μανιοκατάθλιψη δεν είναι ψυχική 'διαταραχή' του συναισθήματος, δεν έχει την παραμικρή σχέση με ψυχολογικές καταστάσεις που ιατρικοποιούνται (παρότι πλέον παρουσιάζεται ως 'διπολική διαταραχή' για λόγους που δεν αφορούν την συγκεκριμένη ανάλυση), αλλά χρόνια νευρολογική vόσος, δηλαδή δυσλειτουργεί ο εγκέφαλος και όχι το μυαλό που είναι το νοήμον μέρος της ψυχής. Δεν προκαλεί έλλειψη σωματικών δυνάμεων/σθένους, δεν είναι δηλαδή α-σθένεια αλλά αρρώστια, άρα τα άτομα που πάσχουν από μανιοκατάθλιψη δεν βιώνουν σωματικά συμπτώματα αλλά παράδοξες σκέψεις που οδηγούν σε καταστροφικές συμπεριφορές. Οι ενδείξεις για τα αίτια της όποιας δυσλειτουργίας του εγκεφάλου είναι σε γενετικούς παράγοντες καθώς είναι η μόνη νευροψυχ-ιατρική αρρώστια διανοητικού τύπου (κατηγορία 'ψυχώσεις' δηλαδή νευροψυχολογία), η οποία 'τρέχει' στις οικογένειες. Δεν είναι ιάσιμη και χρειάζεται ιατρική αντιμετώπιση εφ όρου ζωής.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗς

   Η Nana Rh. (ψευδώνυμο) ετών 40 σήμερα, με σπουδές στην φιλολογία την οποία δεν άσκησε ποτέ επαγγελματικά, παρουσιάζει σε βάθος χρόνων ξεκάθαρη εικόνα μεθοριακής προσωπικότητας αλλά και συ νοσηρότητα με υπομανιακή/καταθλιπτική ψύχωση. 
  
 Πιο συγκεκριμένα με το ιστορικό που η ίδια ανάφερε αλλά και με παρατήρηση της συμπεριφοράς της σε χρονικό διάστημα 2,5 χρόνων, η εικόνα που παρουσιάζει είναι η εξής: Δήλωνε ότι κατά την διάρκεια των υπομανιακών επεισοδίων, η όλη αίσθηση ήταν τρομακτική και όχι ευχάριστη- 'μου συμβαίνει κάτι κατά διαστήματα, που παρότι δεν διαρκεί πολύ με αγχώνει και με τρομάζει λίγο', και περιέγραψε τα παρακάνω συμπτώματα ως μια ενιαία κατάσταση ημερών που η ίδια χαρακτήρισε κατάσταση 'υπομανίας'. Κατόπιν ζήτησε επιβεβαίωση εάν είναι όντως 'υπομανία' αυτό που βιώνει.  Επαναλαμβανόμενα λοιπόν υπομανιακά επεισόδια όπως τα περιέγραψε, τα οποία διαρκούσαν μέσο όρο 5 ημέρες, στις οποίες βίωνε:
  1. περισσότερη ενέργεια από ότι συνήθως και δυσκολία ύπνου κατά την διάρκεια των επεισοδίων
  2. αυξανόμενη τάση να μιλάει περισσότερο και να περιαυτολογεί
  3. μεγαλύτερη επιθυμία για σεξουαλική επαφή
  4. επιθυμία για περισσότερους από έναν σεξουαλικούς παρτενέρ και αναζήτηση καινούργιων συντρόφων, καθώς και αυξημένη γενικότερη ενασχόληση με το σεξ π.χ να μιλάει για αυτό
  5. αύξηση της ανάγκης για αλκοόλ (κατασταλτική ψυχοτρόπα ουσία)- σημειωτέων ότι κάνει πολύ συχνή χρήση αλκοόλ όπως αναφέρεται παρακάτω, αλλά κατά την διάρκεια των υπομανιακών επεισοδίων παρουσιάζεται αύξηση στην ποσότητα κυρίως
  6. αύξηση της όρεξης για φαγητό
  7. σκέψεις ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι: πιο συγκεκριμένα υπήρχε η ψευδή αίσθηση μεγαλομανίας ότι είναι μεγάλο ταλέντο ως καλλιτέχνης και συγγραφέας, και σχεδόν πάντα κατά την διάρκεια των επεισοδίων ζωγράφιζε ή\και έγραφε κείμενα\άρθρα\θεατρικά. Δημιουργούσε δηλαδή 'ανώτερη' τέχνη, που θεωρούσε σε εκείνη την φάση της έξαρσης υπομανίας, (ότι είναι καλύτερη ποιοτικά η τέχνη που παρήγε), από όσο και η ίδια αντιλαμβανόταν μετά την έξαρση των επεισοδίων κατά την φάση της ύφεσης.
  Επιπλέον σε ηλικία 20+ μετά από μια ερωτική απογοήτευση, έπεσε σε καταθλιπτική φάση, στην οποία όπως δήλωσε η ίδια 'όλο βούλιαζε ή βυθιζόταν', φράσεις δηλαδή υπερβολής που χαρακτηρίζουν την μανιο-κατάθλιψη, όπου οι πάσχοντες δεν έχουν τον έλεγχο των συναισθημάτων τους και αντιδρούν με ένταση σε κατά τα άλλα φυσιολογικές για άλλους καταστάσεις. Στο υπόλοιπο της ζωής της, οι εναλλαγές υπομανιακών επεισοδίων με πιο ήπια καταθλιπτικές φάσεις διαφαίνονται συνεχείς και με γρήγορη εναλλαγή (rapid cycling).

& Η Μεθοριακή Διαταραχή στην Εν λόγο Περίπτωση:
  1. Έλλειψη ορίων ανάμεσα σε ερωτικές και φιλικές σχέσεις: Σεξουαλική επαφή με όποιον και οποία ήθελε να έρθει σε επαφή μαζί της, συμπεριλαμβανομένου και γυναίκες ετεροφυλόφιλες φίλες της. Γενικότερη δυσκολία σύναψης και διατήρησης μη-σεξουαλικών σχέσεων και με τα δύο φύλα. Επί της ουσίας, οι 'φίλοι/φίλες' της ήταν όλοι πρώην ερωτικοί παρτενέρ. Ιδιαίτερη δυσκολία σύναψης ερωτικής σχέσης με άνδρες παρότι υπάρχει η επιθυμία για κάτι τέτοιο. Αισθήματα ντροπής για την επιθυμία της για το ανδρικό φύλο και εξαιτίας αυτού δηλώνει ομοφυλόφιλη και όχι αμφισεξουαλική που πραγματικά είναι.
  2. Επαναλαμβανόμενο μοτίβο έντονων και ασταθών ερωτικών σχέσεων. Πολλές ερωτικές και σχετικά σύντομες σεξουαλικές καταστάσεις με άσχημο τέλος οι περισσότερες από αυτές. Της 'αρέσουν οι ενάρξεις', το ξεκίνημα, το 'σκοράρισμα' και η ιδέα ότι ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων είναι ένδειξη επιτυχίας.
  3. Από την εξιδανίκευση στην υποτίμηση των ανθρώπων που σχετίζεται πιο στενά, που είναι από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της ΜΔΠ αλλά και συχνά εμφανίζεται στους πάσχοντες από Μανιοκατάθλιψη σε περιόδους ύφεσης της Μανίας/υπομανίας.
  4. Εξαρτητική συμπεριφορά: Θέλει να έχει τουλάχιστον δύο ερωτικές καταστάσεις παράλληλα για να μην 'ξεμείνει'. Επίσης όπως αναφέρεται παραπάνω, η 'λίστα φίλων' της είναι οι πρώην σεξουαλικές σχέσεις της που δέχτηκαν έναν καινούργιο 'ρόλο'. Προσπαθεί να τους κρατήσει σαν λάφυρα. Είναι οι κατακτήσεις της αλλά και καλύπτουν την ανικανότητά της να δημιουργήσει πραγματικές φιλικές σχέσεις. Επιπλέον παρουσιάζει αδυναμία να μείνει ολομόναχη- με τον εαυτό της μόνο για παρέα, για ένα ολόκληρο 24ωρο, χωρίς ούτε να τηλεφωνήσει σε κάποιον.
  5. Παρορμητικότητα: στο αλκοόλ, στο φαγητό και στο σεξ. Δηλώνει 'είμαι λαίμαργη στο φαγητό και στους ανθρώπους, και γενικά τα θέλω όλα δικά μου'. Κάνει συχνή χρήση αλκοόλ σε χαμηλές σχετικά δοσολογίες, τόσο όσο να καταστέλλει αρνητικά συναισθήματα και να προκαλεί ευφορία. Ενίοτε έρχεται και σε κατάσταση μέθης. Σε διεγερτικές ουσίες όπως νικοτίνη και καφεΐνη είναι πολύ προσεχτική και καθώς δεν έχει σωματική εξάρτηση από αυτές τις ουσίες κάνει περιστασιακή χρήση ανάλογα με το πως αισθάνεται. Έντονη αναζήτηση ερωτικών σεξουαλικών τριγώνων και πιο 'ψαγμένων' σεξουαλικών εμπειριών που εμπεριέχουν ρίσκο, και όχι μόνο κατά την διάρκεια εξάρσεων των υπομανιακών επεισοδίων, αλλά συνεχόμενα. Γενικότερη σεξουαλική 'πείνα' και ευρύτερη ενασχόληση με το σεξ, χωρίς όμως να υπάρχει κάποια βιολογικώς καθοριζόμενη αυξημένη λίμπιντο που να το αιτιολογεί αυτό. Η ίδια την αποδίδει ατυχώς στον σεξουαλικό προσανατολισμό ως αίτιο και όχι ως ένδειξη και διαγνωστικό κριτήριο κάποιας ψυχοπαθολογικής κατάστασης από την οποία 'πιθανών' να πάσχει, ακριβώς για να αποφύγει την σύνδεση με ψυχολογικές ή/και ψυχ-ιατρικές διαγνώσεις.
  6. Συναισθηματική χειραγώγηση και εκμετάλλευση: 'Διαλέγει' γυναίκες με δικά τους σπίτια ενοικιαζόμενα ή ιδιόκτητα αλλά και με δικά τους μέσα μεταφοράς μηχανάκια/ αμάξια, παρόλα αυτά δηλώνει ότι είναι πολύ 'περήφανος' άνθρωπος και 'θίγεται' εύκολα εάν ειπωθεί ότι λειτουργεί κατά αυτόν τον τρόπο συνειδητά και κατά εξακολούθηση. Στο ξεκίνημα της κάθε σύντομης συνήθως σχέσης λέει συνειδητά ψέματα για την ζωή της και για τον χαρακτήρα της, διαχειρίζεται και αναπροσαρμόζει την εικόνα του εαυτού της για να γίνει αρεστή στην ενδιαφερόμενη. Πουλάει δηλαδή αγάπη ή/και έρωτα για να μην απορριφθεί. Επίσης στο ξεκίνημα τον γνωριμιών δεν παραλείπει να αναφερθεί στο 'μεγάλο δράμα' και στον 'βαθύ ψυχικό πόνο' που της προκάλεσε η αυτοκτονία ενός πρώην 'φίλου' της πάσχοντα από Μανιοκατάθλιψη.
  7. Ξεσπάσματα θυμού: Προσβολές υποτίμηση ειρωνεία και εξάρσεις θυμού.
  8. Σωματικά επιθετική: Σε μικρο προστριβές γίνεται απρόβλεπτα βίαιη σωματικά προς τους άλλους, προς γυναίκες με τις οποίες συνδέεται ερωτικά σε στιγμές που δεν υπάρχουν τρίτα άτομα παρόντα να την παρατηρήσουν. Προσέχει την αυτοεικόνα της μην εκτεθεί. Στον εαυτό της δεν προκαλεί τραυματισμούς, και δηλώνει κατά καιρούς ευθαρσώς ότι 'εγώ τον αγαπάω και τον προσέχω πολύ τον εαυτό μου'. Όμως σε τουλάχιστον δύο περιστατικά έθεσε σε κίνδυνο και την δική της ζωή εκφράζοντας επικίνδυνη/ βίαιη συμπεριφορά με συνειδητό στόχο να βλάψει σωματικά γυναίκες με τις οποίες είχε ερωτική σχέση μαζί τους.
  9. Χαμηλή λειτουργικότητα: Έχει πάρει επίδομα ανεργίας πολλές φορές είναι και μέρος της αίσθησης ότι 'δικαιούμαι να με φροντίζουν'.
  10. Έλλειψη εν συναίσθησης: Πλήρης ανικανότητά να αισθανθεί τον 'πόνο' του άλλου, και παράλληλα αισθάνεται ικανοποίηση να εξευτελίζει λεκτικά ανθρώπους που υποφέρουν σωματικά.
  11. Τάσεις ελέγχου και εξουσίας: Συνεχόμενη και αυξανόμενη τάση να ψυχολογοποιεί ή/και να 'ψυχ-ιατρικοποιεί' τους άλλους αλλά ποτέ τις δικές τις συμπεριφορές και συναισθήματα. Η ίδια ως 'ειδήμων' ψυχολόγος, μοιράζει ψυχολογικές ταμπέλες, τις οποίες μετά τις ιατρικοποιεί σε διαγνώσεις στους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφεται. Στιγματίζει και βλάπτει κοινωνικά τα άτομα από τα οποία αισθάνεται ότι απειλούν την ψευδή εικόνα της ως υγιής νοητικά, με την 'λογική' ότι εάν όλοι γύρω μου είναι 'τρελοί' τότε εγώ είμαι 'υγιής' διανοητικά, και η συμπεριφορά μου φυσιολογική (δηλ. ο γιαλός πάει στραβά δεν στραβο-αρμενίζω!) Επίσης προτρέπει τους ανθρώπους σε νόμιμες ψυχοτρόπες ουσίες, δηλαδή σε ψυχο-φάρμακα.
  12. Παράνοια: Επάρσεις ότι είναι ερωτευμένοι συγκεκριμένοι άνθρωποι μαζί της και την πολιορκούν και δεν μπορούν να την ξεπεράσουν, ότι ο πατέρας της την κακοποιούσε σωματικά – την χτυπούσε όταν ήταν μικρή και εξαιτίας αυτού έχει δυσκολίες με τους άνδρες, και επιπλέον, το γεγονός ότι είναι αριστερότερη, θεωρεί η ίδια ότι την έχει επηρεάσει σε πολλά πράγματα στην ζωή της- κάτι που δεν έβγαζε νόημα ως συνειρμός.
Ιωάννα Νόρη
Ψυχολόγος & Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

DSM 5 Σας κάναμε όλους πελάτες


Η τελευταία έκδοση του DSM (Εγχειρίδιο Διαγνωστικών και Στατιστικών Ψυχικών Διαταραχών) έγινε τον Μάιο του 2013. Το DSM-5 είναι απλά ένα εγχειρίδιο με λίστες από ανθρώπινες συμπεριφορές και συναισθήματα, χωρισμένα σε κατηγορίες που ονομάζονται «ψυχικές διαταραχές» από τους ίδιους τους ψυχιάτρους. Η ψυχιατρική κοινότητα αποκαλεί αυτό το εγχειρίδιο «Η Βίβλος της Ψυχιατρικής»! Η λέξη «Βίβλος» παραπέμπει φυσικά σε θρησκευτικού τύπου πίστη και υποκειμενική αντίληψη και ερμηνεία. Πώς είναι η Καινή Διαθήκη για τους χριστιανούς ή το Κοράνι για τους μουσουλμάνους, κάτι αντίστοιχο είναι και για τους ψυχιάτρους το DSM. Οτιδήποτε είναι γραμμένο εκεί, θεωρείται δογματικά απόλυτη και αδιαμφισβήτητη αλήθεια.

Ιστορικά, το πρώτο DSM 1 γράφτηκε το 1952. Και ενώ οι ονομαζόμενες κατά την ψυχιατρική «ψυχικές διαταραχές» δεν είναι και ουδέποτε ξεπέρασαν τις 7-8, ο πρώτος κατάλογος περιέχει 112 ψυχικές διαταραχές γραμμένες σε 130 σελίδες. Πώς ξεφύτρωσαν τόσες πολλές; Απλά, ο Αμερικανικός Ψυχιατρικός Σύλλογος (APA), που είναι και η έδρα της παγκόσμιας ψυχιατρικής, έστειλε μέσω ταχυδρομείου στους Αμερικάνους -μόνο- ψυχιάτρους να γράψουν ποιες ανθρώπινες συμπεριφορές θεωρούσαν ότι είναι ψυχικές διαταραχές, και ό,τι απαντήσεις πήραν τις κατέγραψαν στο εγχειρίδιό τους. Οτιδήποτε λοιπόν πίστευαν με την υποκειμενική τους γνώμη και τις προκαταλήψεις της εποχής, οτιδήποτε θα μπορούσε να στιγματιστεί ως διαταραχή και να αυξήσει την πελατεία τους, το καταχώρησαν διά ψηφοφορίας. Φυσικά, δεν είχε ούτε εξακολουθεί να έχει κάποια στατιστική έρευνα όλο αυτό, απλώς πρόσθεσαν στον τίτλο ότι πέρα από διαγνωστικό είναι και στατιστικό, για να δείχνει πιο επιστημονικό. Με αντίστοιχο τρόπο γράφτηκε το DSM 2 λίγα χρόνια αργότερα, όπου πρόσθεσαν και άλλες «διαταραχές».

Dsm 3 - 1980
Εν αντιθέσει με τα προηγούμενα δύο, στην τρίτη έκδοσή του είχε υιοθετηθεί πλέον η θεωρία ότι τα ψυχικά προβλήματα είναι αποτέλεσμα παθολογικών ανωμαλιών της βιολογίας του εγκεφάλου. Και αντί να περιγράφονται πιθανά ψυχολογικά αίτια για την προέλευση των προβλημάτων αυτών, στο DSM 3 αναφέρονται μόνο λίστες διαταραχών με τα συμπτώματά τους. Οι περιγραφές των συμπτωμάτων, επίσης, είναι τόσο αόριστα και γενικευμένα διατυπωμένες, έτσι ώστε να μπορούν να ταιριάξουν σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, αλλά και σε όσο το δυνατόν περισσότερες χρονικές περιόδους της ζωής τους. Καινούργιοι «ασθενείς» για τους ψυχιάτρους και ταυτόχρονα καινούργιοι πελάτες για τις φαρμακευτικές εφευρέθηκαν. 

  Διαταραχές, όχι ασθένειες ή νόσοι
Στη «Βίβλο» οι «κλινικές διαγνώσεις» αναφέρονται ως «διαταραχές». Δεν είναι ασθένειες ή νόσοι - λέξεις που χρησιμοποιούνται στην ιατρική και δείχνουν παθολογικά αίτια. Παρ' όλα αυτά βγαίνουν μετά στα μέσα μαζικής επικοινωνίας με ομιλίες και άρθρα και μιλάνε για ψυχικές νόσους, αποκαλώντας τους ανθρώπους που στιγματίζουν με αυτές «ασθενείς», παρότι οι καταστάσεις που βιώνουν ουδόλως χαρακτηρίζονται από έλλειψη σθένους. Η συνειδητή εξαπάτηση του κοινού ξεκινάει από αυτό το σημείο.
Οι διαταραχές αυτές δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων διαγνωστικών, αντικειμενικών και μετρήσιμων επιστημονικών κριτηρίων, αλλά επινοούνται απλά διά ψηφοφορίας! Αυτό σημαίνει ότι δεν ανακαλύπτονται καινούργιες ασθένειες που απλά καταγράφονται, αλλά ότι επινοούνται με τη μέθοδο της ψυχολογοποίησης.
Και τι σημαίνει κλινική διάγνωση; Ότι χρειάζεται να μπει κάποιος που «πάσχει» από αυτή σε κλινική; Όχι βέβαια. Μήπως ότι έγινε η διάγνωση μέσα σε κάποια κλινική με εργαστηριακό τρόπο, οπότε είναι και έγκυρη; Ούτε. Απλώς δίνει ψευδοϊατρικό κύρος να λέγονται έτσι. Οπότε, τι είναι τελικά η ψυχική διαταραχή;
 
         Ο ορισμός της ψυχικής διαταραχής στη «Βίβλο»

Εντός του DSM αναφέρεται ότι:
«Παρότι αυτό το εγχειρίδιο προσφέρει μια ταξινόμηση των ψυχικών διαταραχών, πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν υπάρχει ορισμός που να καθορίζει επαρκώς τα ακριβή όρια της έννοιας ψυχικής διαταραχής»

Ο ίδιος ο πρόεδρός της επιτροπής του DSM Άλεν Φράνσις, το 1990, παραδέχεται δημοσίως ότι «δεν υπάρχει ορισμός της ψυχικής ασθένειας. Είναι όλα τρίχες, εννοώ ότι δεν μπορείς καν να την ορίσεις την ψυχική διαταραχή». Από τη στιγμή που ακόμα κανείς δεν γνωρίζει τι είναι τελικά η ψυχική διαταραχή, πώς τελικά ανακαλύπτονται και καταγράφονται όλο και περισσότερες; Και εάν όντως η ψυχιατρική έχει θεραπείες, πως και όσο κυλάνε τα χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι «αρρωσταίνουν» από αυτές;

Παντελής έλλειψη αντικειμενικών επιστημονικών κριτηρίων

Σχεδόν όλες οι ανθρώπινες συμπεριφορές έχουν καταγραφεί ως παρεκκλίνουσες και έχουν κατασκευαστεί ως ιατρικές καταστάσεις, κατ’ επέκταση όλο και περισσότεροι άνθρωποι στιγματίζονται ως ψυχικά «ασθενείς». Έτσι, λοιπόν, «αρρωσταίνουν» όλο και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως. Έτσι ακριβώς. Αυτό όμως δεν είναι επιστήμη τελικά. Είναι το ακριβώς αντίθετο. Είναι ο ορισμός της ψευδο-επιστήμης.
Το DSM δέχεται διαχρονικά παγκόσμια κριτική για την έλλειψη εγκυρότητας των διαγνώσεων, για την αξιοπιστία των επιφανειακών συμπτωμάτων που αναφέρει, καθώς και για τις ασάφειες και τις γενικεύσεις που δεν μπορούν να υποστηριχθούν από αντικειμενικά επιστημονικά κριτήρια, αλλά μόνο από παρατήρηση και υποκειμενικά κριτήρια γεμάτα προκαταλήψεις και οικονομικά συμφέροντα.
Ούτε αιματολογική εξέταση, ούτε μαγνητική τομογραφία, ούτε οποιαδήποτε άλλη αντικειμενική επιστημονική μέθοδος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να γίνει έγκυρη διάγνωση στην ψυχιατρική. Αυτό σημαίνει ότι είναι στην υποκειμενική κρίση του κάθε ψυχιάτρου να διαβάσει και να κρίνει ο ίδιος ποια και πόσες από τις πλέον 374 ψυχικές διαταραχές ταιριάζουν στον άνθρωπο που εξετάζει. Και είναι σκοπίμως διατυπωμένες με τόσο ευρέα και ασαφή όρια, που είναι εύκολο να δοθούν στον οποιονδήποτε και ανα πάσα στιγμή το λιγότερο 5 έως και πάνω από 20 διαγνώσεις. Αυτό σημαίνει, με απλά λόγια, ότι όλοι μα όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως πάσχουν από πολλαπλές ψυχικές διαταραχές. Όλοι!

Με τι κάνουν τελικά διαγνώσεις;

Με το αυτί, με την ακοή, με την ολιγόλεπτη παρατήρηση της συμπεριφοράς και με περιορισμένες τυποποιημένες ερωτήσεις. Μπαίνετε στο «ιατρείο» τους, όπου τίποτα απολύτως ιατρικό δεν συμβαίνει ποτέ εκεί μέσα, και ανεξάρτητα τι τους έχετε πει για τα προβλήματά σας και τη ζωή σας, αυτοί θα σας διαγνώσουν ότι έχετε μια χημική ανισορροπία στον εγκέφαλο. Είναι οι μόνοι γιατροί στον κόσμο που μπορούν να «δουν» με το αυτί βιολογικές ανωμαλίες στους νευροδιαβιβαστές σας, τη στιγμή που καμία ιατρική εξέταση δεν υπάρχει να επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο.
Αυτούς τους νευροδιαβιβαστές δεν τους έχουν δει ποτέ. Ούτε στη σχολή τους, ούτε σε καμία ακτινογραφία, τομογραφία κτλ, ούτε στο κεφάλι σας, παρ' όλα αυτά ξέρουν ότι εσείς έχετε αυτό το πρόβλημα. Και παρότι αυτό είναι ένας μύθος, ένα ψέμα, που έχει ήδη καταρριφθεί, τολμούν να παρουσιάζουν όλα όσα γράφονται εκεί μέσα ως βιολογικές ανωμαλίες του εγκεφάλου, που προέρχονται μάλιστα από γονιδιακά αίτια. Αυτό ονομάζεται «το μοντέλο της ασθένειας» (The disease model), που σημαίνει με απλά λόγια όλες τις προσπάθειες της βιοψυχιατρικής να αποδώσει στις λεγόμενες κατά την ίδια «ψυχικές διαταραχές» οργανικά αίτια και όχι ψυχοκοινωνικά. Είναι οι προσπάθειες μιας ψευδοεπιστήμης να πλασάρεται ως ιατρική τη στιγμή που τα όσα διαπραγματεύεται δεν είναι εξ αρχής ιατρικά θέματα, αλλά ψέματα και αυθαιρεσίες. Η αλήθεια, ότι ακόμα και οι πιο σοβαρές «ψυχικές διαταραχές» έχουν ψυχοκοινωνικά αίτια, ότι δεν υπάρχουν και δεν έχουν βρεθεί ουδέποτε οργανικά αίτια ή μόνιμες βλάβες στον εγκέφαλο, πέραν αυτών που η ίδια η ψυχιατρική προκαλεί, και επίσης ότι είναι σε βάθος χρόνου πλήρως αναστρέψιμες με μη ψευδοϊατρικές μεθόδους, θα ήταν καταστροφική, καθώς θα την καταργούσε τελείως ως κλάδο. Αυτό όμως δεν «συμφέρει» να συμβεί. Αλλά γιατί είναι «χρήσιμη», και σε ποιον, η ίδια η ψυχιατρική με τη «Βίβλο» της;

Οικονομικά συμφέροντα, πολιτικές σκοπιμότητες και κοινωνικές προκαταλήψεις

Α) Κερδοσκοπία

Ο πρώτος και πιο εμφανής λόγος της αναγκαιότητας της ύπαρξης ψυχιατρικών ταμπελών είναι η κερδοσκοπία δισεκατομμυρίων. Μόνο από τις εκδόσεις του DSM, ο Αμερικάνικος Σύλλογος, που το γράφει και το εκδίδει, κερδίζει 5 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο από τις πωλήσεις του. Μέχρι τώρα, για τις πρώτες 4 εκδόσεις, το κέρδος ανέρχεται στα 100 εκατομμύρια δολάρια συνολικά, ποσό που θα αυξηθεί σύντομα με την καινούργια, πέμπτη έκδοση! Αυτό από μόνο του είναι ένα πολύ ισχυρό κίνητρο, ώστε μια μικρή ομάδα του ΑΡΑ να αφιερώνει ένα απόγευμα κάθε περίπου 20 χρόνια και να ψηφίζει καινούργιες «κλινικές διαγνώσεις».
Υπέρογκα χρηματικά οφέλη δεν έχουν μόνο από τις πωλήσεις του εγχειριδίου, όμως. Όσες περισσότερες διαταραχές επινοούν, τόσο περισσότερα τα χρηματικά ποσά από την κυβέρνηση, τα δημόσια αλλά και τα ιδιωτικά ασφαλιστικά ταμεία, καθώς και τα κονδύλια που εισπράττουν, εντέλει για να μη θεραπεύουν ποτέ όλες αυτές τις «διαταραχές». Και εάν οι εισπράξεις από τις πωλήσεις του εγχειριδίου είναι ποσά εκατομμυρίων, οι εισπράξεις για την ψυχιατρική από τις ασφαλιστικές είναι πάνω από 80 δισεκατομμύρια κάθε χρόνο. Ποσά που είναι δύσκολο κανείς να συνειδητοποιήσει.
Η τρίτη πηγή εισόδων προέρχεται από τις ίδιες τις φαρμακευτικές εταιρίες. Τα εκατομμύρια που λαμβάνουν οι ψυχίατροι «κάτω από το τραπέζι» είναι ανυπολόγιστα. Κάθε ψυχιατρική ταμπέλα σημαίνει αντίστοιχα ψυχοτρόπα χημικά, σημαίνει πωλήσεις και κέρδη από τις φαρμακευτικές. Να μην πάρει και ο μεσάζων πωλητής, δηλαδή ο ψυχίατρος που το χορηγεί και που δίνει και την αιτιολογία του «φαρμάκου», το μερίδιό του από τα κέρδη;

Β) Πολιτικές σκοπιμότητες

Η ψυχιατρική ταμπέλα εξυπηρετεί και τον κοινωνικό έλεγχο, δηλαδή τη συμμόρφωση της μάζας. Πρώτον, από τη στιγμή που κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι υφίσταται η διάγνωση ως ιατρική οντότητα, ο άνθρωπος που χαρακτηρίζεται με αυτή καλείται να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Δεύτερον, είναι τόσο ασαφή τα κριτήρια και με τέτοιο τρόπο προσαρμοσμένα, και τόσο πολλές οι διαγνώσεις, που όλοι, μα όλοι, μπορούν χαρακτηριστούν με τουλάχιστον 5 από αυτές. Αυτό είναι τρομαχτικό και οι προεκτάσεις πολλές. Οπότε, και για πολιτικούς λόγους, θρησκευτικούς, αλλά και δικαστικές διαμάχες, μπορεί ένας άνθρωπος να «βαφτιστεί» ψυχικά διαταραγμένος και να εγκλειστεί ακούσια σε ψυχιατρείο. Εκεί μέσα τίποτα πραγματικά ιατρικό δεν γίνεται. Μόλις κάποιος μπει χάνει κάθε πολιτικό και νομικό δικαίωμα, και υποβάλλεται σε χορήγηση ψυχοτρόπων ουσιών, σωματικό περιορισμό εάν αρνηθεί ή αντιδράσει σε όλο αυτό, ακόμα και ηλεκτροσόκ. Όλα χωρίς τη δική του συγκατάθεση. Κάτι που φυσικά, στην πραγματική ιατρική, είναι παραβίαση και του όρκου του Ιπποκράτη, αλλά και κάθε ανθρωπίνου δικαιώματος που έχει θεσπιστεί. Όλες, λοιπόν, οι κυβερνήσεις, και όλα τα πολιτικά συστήματα, χρειάζονται μια δικαιολογία και ένα μέσο για μπορούν ανά πάσα στιγμή να «φυλακίσουν», και όχι μόνο, ανθρώπους που «ενοχλούν» ή βάλλουν την εκάστοτε πολιτική γραμμή. Τι καλύτερο από μια φυλακή χωρίς να έχει κάποιος διαπράξει κάποιο έγκλημα, χωρίς δίκη, χωρίς δικαιώματα; Τι καλύτερο από επινοημένες «διαταραχές»;

Γ) Κοινωνικές προκαταλήψεις

Όταν, δυστυχώς, μια ψυχιατρική ασθένεια εφευρεθεί και καταγραφεί στη «Βίβλο», είναι πολύ δύσκολο να διαγραφεί. Εξαίρεση αποτελεί η μόνη διάγνωση που έχει μέχρι σήμερα αφαιρεθεί, αυτή της ομοφυλοφιλίας. Στην έντονα οργανωμένη διαμαρτυρία των ομοφυλόφιλων επί σειρά ετών, η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση (APA) δέχτηκε πολιτική πίεση τόση όση να αποφασίσει (το ίδιο απλά και αυθαίρετα) ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι ψυχιατρική ασθένεια, άρα ούτε αποτέλεσμα γενετικών/παθολογικών βιοχημικών ανωμαλιών που χρήζει ιατροφαρμακευτικής αντιμετώπισης, και φυσικά να αναγκαστεί να την αποσύρει ως διάγνωση από το DSM. Εν ολίγοις, ουδέποτε υπήρξαν αντικειμενικές επιστημονικές αποδείξεις ότι η ομοφυλοφιλία είναι διαταραχή της ψυχής, ούτε βρέθηκαν καλύτεροι και πιο αποτελεσματικοί επιστημονικοί μέθοδοι να αποδειχτεί ότι όντως δεν είναι. Μόνο το υποκειμενικό συμπέρασμα μιας μικρής ομάδας ψυχιάτρων στην προσπάθειά τους να διευρύνουν την πελατεία τους και τις εισπράξεις των φαρμακευτικών εταιριών.
Υπάρχει τελικά κάποιος που να μην είναι «ψυχικά άρρωστος»;

Μόνο δυο κατηγορίες ανθρώπων δεν είναι ψυχιατρικά άρρωστοι. Α) Όσοι άνθρωποι για οποιονδήποτε λόγο δεν τους έχουν επισκεφθεί ακόμα. Φυσικά, «πάσχουν» και αυτοί από διάφορες «διαταραχές», απλά δεν το γνωρίζουν ακόμα, και είναι θέμα χρόνου και συγκυριών να διαγνωστούν επίσημα. Β) Φυσικά, οι ίδιοι οι ψυχίατροι δεν έχουν απολύτως κανένα ψυχικό πρόβλημα. Ο ίδιος ο τίτλος τους τους προστατεύει από οποιαδήποτε «αρρωστημένη» συμπεριφορά ή συναίσθημα. Κανείς δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα της άποψής τους ή τα κίνητρά τους, διότι είναι τυπικά γιατροί, και ως γνωστόν θέλουν μόνο το καλό όλων ανιδιοτελώς. Είναι επίσης γεγονός ότι όχι μόνο κανείς ποτέ δεν ελέγχει την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των υποκειμενικών διαγνώσεών τους, αλλά ούτε και τις υπόλοιπες δραστηριότητές τους, οι οποίες καλύπτονται και από τους συναδέλφους τους. Οικονομικές απάτες και συναλλαγές με φαρμακευτικές εταιρίες, εμπορία ψυχοτρόπων, σεξουαλικές σχέσεις με ασθενείς τους και παιδεραστία, είναι λίγα μόνο από τα πολλά για τα οποία συχνά και αποδεδειγμένα κατηγορούνται αρκετοί. Οι διαγνώσεις τους, λοιπόν, αφορούν πάντα όλους τους άλλους εκτός από τους ίδιους, οι ψυχίατροι έχουν «ανοσία» σε παθολογικές συμπεριφορές. Γιατί, τι πραγματικά θα έκαναν χωρίς όλες αυτές; Πώς θα έδειχναν επιστήμονες, γιατροί στον κόσμο;

Μποϊκοτάζ της «Βίβλου»

Η 5η έκδοση της «Βίβλου» έχει εξοργίσει πλέον χιλιάδες ψ-επαγγελματίες με τη γελοιότητα και τη αθλιότητά της. Αυτή τη φορά η έπαρση και η απληστία της ψυχιατρικής ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Και επειδή κάθε αρνητική δράση έχει και αντίδραση, η «Βίβλος» πλέον μποϊκοτάρεται με στόχο την πλήρη κατάργησή της. Σε Αμερική και Ευρώπη κυρίως, ψ-επαγγελματίες στον χώρο της αντιψυχιατρικής και της κριτικής ψυχολογίας προσπαθούν να ενημερώσουν το ευρύ κοινό για την απάτη της βιοψυχιατρικής και την παγίδα που έχει εδώ και δεκαετίες στήσει. Ο μονόλογος της ψυχιατρικής και η πλύση εγκεφάλου μέσω μάρκετινγκ με τις ψευδοδιαγνώσεις της έχουν κατακλύσει την ανθρωπότητα με ψέματα και αυθαιρεσίες που καταστρέφουν ζωές. Ποτέ πουθενά κανένας δεν βοηθήθηκε λαμβάνοντας μια ταμπέλα ψυχικής διαταραχής. Ποτέ. Όχι μόνο δεν διόρθωσε τίποτα, αντιθέτως πρόσθεσε κοινωνικό στίγμα, κατέληξε νόμιμος ναρκομανής με σοβαρές οργανικές βλάβες από τη χρήση εργαστηριακών ψυχοενεργών νευροτοξίνων, και εν τέλει απομακρύνθηκε από τα πραγματικά αίτια που τον οδήγησαν αρχικά να ζητήσει βοήθεια από αυτό το σύστημα. Ένα σύστημα βίας, παρακμής και κοινωνικού ελέγχου, ένα ψευδοεπιστημονικό σύστημα που υφίσταται ως ιατρικό μόνο στην επίκτητα κατασκευασμένη εικόνα του στο μυαλό μας. Πουθενά αλλού.

Βιβλιογραφία και χρήσιμοι σύνδεσμοι

Behaviorism And Mental Illness  

DSM5 – mad, bad, or just plain daft ? 

DSM-5 Boycott Enters 2nd Phase: A Primer for the NO-DSM Diagnosis Campaign
http://dxsummit.org/archives/1769


της Ιωάννας Νόρη